
Rząd: Imbirowce
Rodzina: Imbirowate
Rodzaj: Imbir
Łacińska: Zingiber officinale,
Angielska: Ginger
Niemiecka: Ingwer
Polskie nazwy: Imbir
Chińska: Sheng Jian
Dokładne pochodzenie imbiru nie jest znane. Przypuszcza się, że roślina pochodzi z południowo- wschodniej Azji. Obecnie bardzo rzadko występuje w stanie dzikim. Najwyższej jakości surowiec pochodzi z Jamajki. Imbir jest uprawiany jest w Chinach, Indiach i Malezji, Brazylii, a także zachodniej Afryce i Australii.
W lecznictwie oprócz imbiru lekarskiego stosuje się imbir cytwarowy (łac. Zingiber zerumbet) i imbir żółty (łac. Zingiber purpureum).
Niektóre odmiany mogą mieć kłącze w kolorze od różowego po czerwony. W Chinach w części prowincji uprawia się imbir stosowany jako warzywo, podczas gdy w innych prowincjach uprawia się wyłącznie imbir o właściwościach leczniczych. Znane są także ozdobne odmiany imbiru.
Surowcem farmakopealnym jest kłącze imbiru (Zingiber rhizoma), które przetwarza się na proszek, syrop, olejek eteryczny oraz oleożywicę. Imbir można stosować w postaci świeżego kłącza, suszonego sproszkowanego kłącza, wyciągów i nalewek. Wchodzi on także w skład wielu leków.
Imbir od wieków był sprzedawany w aptekach, o czym mogą świadczyć opisy rośliny w starych farmakopeach. W Polskiej Farmakopei z 1937 roku także można znaleźć opis imbiru.
Według Świętej Hildegardy imbir powinien być spożywany przez osoby cierpiące zimą na brak apetytu, zmęczenie, ogólne przygnębienie. Dla zdrowych ludzi przyprawa nie jest aż tak potrzebna i może ich ogłupiać i rozleniwiać oraz pobudzać ich żarłoczność. Sproszkowany imbir wg Świętej ma być pomocny osobom słabym fizycznie.
Od średniowiecza kłącze imbiru było stosowane jako lek poprawiający trawienie, przeciwwymiotny i przeciwzapalny. Stosowano, go także jako środek regenerujący tkankę chrząstki.
Mieszkańcy Afryki piją wyciąg z kłącza imbiru jako środek podniecający, z kolei kobiety na Nowej Gwinei stosują go jako środek antykoncepcyjny. W Indiach podaje się świeży imbir jako środek na męczący kaszel u dzieci. W Etiopii wykorzystuje się imbir jako lek przeciwmalaryczny. Kłącze imbiru żuje się i połyka w leczeniu migdałków. W medycynie Islamskiej imbir jest uznany za roślinę świętą. Znajduje się o nim wzmianka w Koranie.
Ignacy Czerwiakowski w 1861 r. w „Botanice lekarskiej do wykładów” pisał, że imbir należy do roślin silnie pobudzających i rozgrzewających. W mniejszych dawka wzmacnia żołądek i poprawia trawienie.
Według starohinduskich wierzeń imbir miał pobudzać wzrost i płodność roślin, ludzi i zwierząt. Chińczycy byli przekonani, że roślina przynosi szczęście, z kolei Filipińczycy twierdzą, że ma odmładzające właściwości. Korzeń imbiru noszony w kieszeni przyciąga pieniądze, a banknoty posypane sproszkowanym imbirem przyciągają większe nominały. Imbir ma również przyciągać miłość.
Kłącze oraz olejek imbirowy stosuje się do poprawiania smaku i zapachu niektórych preparatów leczniczych
Olejek imbirowy stosuje się w przemyśle perfumeryjnym
Wodne wyciągi z imbiru mogą hamować kiełkowanie nasion, wzrost sadzonek soi i szczypiorku
Imbir swoje właściwości zawdzięcza zawartości olejku eterycznego, którego głównymi składnikami są: zingerol, zingiberol, gingerol. Imbir dostarcza do organizmu wiele aminokwasów, witamin ( niacyna, wit. A., wit. B6, wit. C, ryboflawina, kwas pantenowy, foliany, cholina, wit. E, witamina K) i soli mineralnych ( magnez, potas, żelazo, mangan, miedź, wapń, fosfor, sód, cynk, selen). Kłącze imbiru jest źródłem kwasów tłuszczowych oraz lecytyny.
Składniki biologicznie imbiru to nielotne związki dające ostry smak: gingerole, shogole, paradole, zingiberole. Gingerole jest to grupa związków chemicznych, homologów, różniących się długością nierozgałęzionego łańcucha węglowego. To one odpowiadają za właściwości świeżego kłącza imbiru. Shagole będące odwodnioną pochodną gingeroli są dominującymi związkami zawartymi w suszonym imbirze. Pozostałe związki fenolowe występują tylko w suszonym kłączu.
W celach leczniczych zaleca się spożywanie świeżego imbiru, który jest znacznie skuteczniejszy w zwalczaniu chorób niż imbir suszony.
Jak działa imbir?
Imbir stosowany w dawce 1500 mg/ kg m. c. nie wywoływał objawów toksycznych. Kłącze może czasem powodować przejściowe efekty jak zgaga lub problemy żołądkowo- jelitowe. Stosowany w dużych ilościach rozrzedza krew.
Imbir jest przyprawą rozgrzewającą, a więc może wzmagać uderzenia gorąca.
Arnal- Schnebelen B., Goetz P., Paris M.; Lecznicze dary natury, 200 uzdrawiających ziół; Reader’s Digest; Warszawa 2004, str. 89
Carper J.; Apteka żywności Nowe i niezwykłe odkrycia leczniczego działania żywności; Hannah Publishing Ltd, Warszawa 1988r. Str. 172-174
Charles D. J.; Antioxidant properties of spices, herbs and other sources; Springer, Nowy York 2013, str. 335-345
Fnimh C. A.; Encyclopedia of herbal medicine; DK New York 2016, str. 155
Gawłowska A., Halarewicz A., Jabłoński J., Bernades- Rusin M.; Atlas przypraw; SBM, Warszawa 2018, str. 86-87
Glibowski P., Długołęcka A., Grdeń A., Toczek K.; Właściwości prozdrowotne imbiru; Bromat. Chem. Toksykol. 2017, 2, str. 115-121
Górnicka J. ; Leki z natury; Agencja Wydawnicza Jerzy Mostowski, Warszawa 2012, str. 120-121
Grys A., Łowicki Z., Parus A.; Właściwości lecznicze imbiru (Zingiber officinale Roscoe); Postępy fitoterapii 1/2010, str. 42-45
Kmieć K.; Rośliny przyprawowe- rośliny lecznicze jako motyw ekslibrisu; Analecta 13/ 1-2 str. 221-239, 2004r.,
Kybal J. Rośliny aromatyczne; Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1985, str. 206-207
Kulczyński B., Gramza- Michałowska A.; Znaczenie żywieniowe imbiru; Bromat. Chem. Toksykol. XLIX, 2016, 1, str. 57-63
Lim T. K.; Edible Medicinal and Non-Medicinal Plants, Vol. 12, modified steams, roots, bulbs; Springer, Switzerland 2016, str. 469- 559
Marczyk M.;Domowe sposoby leczenia. Leki z natury ;Wydawnictwo Dragon, Bielsko Biała 2015m, str. 90-91
Nartowska J.; Imbir lekarski; Panacea nr. 3 (24), lipiec- wrzesień 2008, str. 6-8
Ody P.; Zioła w domu; Świat książki 1996r., str. 12, 13, 47
Senderski M. E.; Prawie wszystko o ziołach i ziołolecznictwie; Mateusz E. Senderski, Podkowa Leśna 2016, str. 303-305
Typek J.; Z imbirem na wakacje; Aptekarz Polski, 70(48e) czerwiec 2012, str. 19- 21
Monografia WHO, vol. 1, Genewa 1999r., str. 277-287
Wielka księga ziół, Reader’s Digest, Warszawa 2009, str. 43, 205, 225, 236
Niezwykle aromatyczna i smaczna nalewka z owoców dzikiej róży.
Jabłka to najpopularniejsze owoce na świecie. Warto je włączyć do codziennej diety, ponieważ korzystnie wpływają na zdrowie. Poznaj 10 powodów dla których warto jeść jabłka.
Pestki dyni to źródło magnezu, fosforu, manganu oraz cynku oraz wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Łatwo przyswajalny cynk obecny w pestkach dyni korzystnie wpływa na płodność oraz zwiększa sprawność seksualną. Od wieków pestki dyni są stosowane w kuracjach odrobaczających…
Blog Naturalne zdrowie powstał kilka lat temu i ma on charakter informacyjny. Wszystkie wiadomości o zastosowaniu i właściwościach ziół oraz dietetyce i ziołolecznictwie zbieram w różnych książkach i na stronach internetowych.
#zioła #zastosowanieziół #ziołolecznictwo #dietetyka #zdroweodżywianie #przyprawy #roslinylecznicze
Informacje zamieszczone na stronie internetowej nie stanowią profesjonalnej porady medycznej ani instrukcji użycia. W żadnym wypadku treści zamieszczone na stronie internetowej nie mogą zastąpić konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.