Produkt bezglutenowy- aspekty prawne

Informacja na produkcie, że żywność jest „bezglutenowa” jest komunikatem dobrowolnym. W przypadku, gdy producent zdecyduje się zamieścić taką informację na produkcie musi spełniać wymagania prawa żywnościowego, które zostały ściśle określone w rozporządzeniu Komisji Europejskiej nr 828/2014 z dnia 30.07. 2014 r. Rozporządzenie to określa, że aby można było zamieścić informację, że produkt jest bezglutenowy produkt końcowy może zawierać nie więcej niż 20 mg/kg glutenu. Odpowiedzialność za bezpieczeństwo żywności deklarowanej jako bezglutenowa oraz jej oznakowanie ponosi producent lub podmiot wprowadzający żywność do obrotu.
Jednym ze sposobów oznakowania żywności jako bezglutenowej jest uzyskanie przez producenta certyfikatu Przekreślonego Kłosa. Certyfikowany znak Przekreślonego Kłosa jest zarówno międzynarodowym, jak i polskim symbolem bezpiecznej żywności bezglutenowej. Jego obecność na opakowaniu oznacza, że produkt jest przebadany pod kątem zawartości glutenu, a zakład produkcyjny przeszedł audyt zgodny ze standardem AOECS.

Czy certyfikowany owies zawiera gluten?

Jednakże od pewnego czasu na rynku można znaleźć płatki owsiane certyfikowane jako bezglutenowe. Początkowo w Finlandii, a później także w Kanadzie rozpoczęto produkcję owsa bezglutenowego. Jego uprawa jest ściśle kontrolowana na każdym etapie, aby wykluczyć możliwość jego zanieczyszczenia zbożami glutenowymi.

Owies w diecie bezglutenowej

Owies wzbogaca dietę bezglutenową głównie o błonnik i składniki mineralne. Jest także dobrym urozmaiceniem zwłaszcza dla dzieci. Ważne, aby osoby z celiakią wprowadzały płatki owsiane ostrożnie i dopiero po całkowitej regeneracji kosmków jelitowych. Zalecana maksymalna dzienna ilość tego zboża w diecie chorych na celiakię powinna wynosić do 50 g dla dorosłych i do 25 g dla dzieci. Badania pokazują jednak, że większość osób z celiakią lub alergią na pszenicę może spożywać ok. 50–100 g czystego owsa dziennie bez negatywnych skutków. Niestety niektórzy źle reagują na białko owsa – aweninę, dlatego trzeba uważnie obserwować organizm.