Ziele szałwii jest surowcem stosowanym w lecznictwie od wieków. Już starożytni zalecali ją  jako zioło długowieczności, panaceum i lek wzmacniający organizm.

Niemiecka Komisja E dopuszcza do użytku wewnętrznego szałwię przy objawach antyseptycznych, nadmiernej potliwości oraz zewnętrznie przy zapaleniu śluzówki błony jamy ustnej i gardła. Ponadto roślinie tej przypisuje się działanie przeciwzapalne, ściągające, orzeźwiające, przeciwskurczowe, kojące, bakteriobójcze, przeciwpotne, przeciwcukrzycowe, przeciwbiegunkowe, żółciopędne, regulujące trawienie, pobudzające miesiączkę i delikatnie uspokajające. Stąd też medycyna ludowa wykorzystuje przepisy na leki z szałwii jako środek na wszelkie dolegliwości. 

Działanie i zastosowanie szałwii:

• Wyciągi z szałwii hamują drobne krwawienia w przewodzie pokarmowym, ponadto pobudzają wydzielanie skoku żołądkowego i są uważane za środek wiatropędny.
• Szałwia bywa stosowana w zaburzeniach żołądkowych z nadmierną fermentacją lub niedoborem skoków trawiennych.
• Jest to środek obniżający poziom cukru we krwi.
• Pobudza wydzielanie żółci i reguluje jej działanie, stąd jej działanie ochronne na wątrobę
• Unieczynnia toksyny w przewodzie pokarmowym
•  Jest środkiem czyszczącym krew oraz przeciwdziała zwapnieniu żył.
• Zmniejsza poziom lipidów we krwi wpływając korzystnie na profil lipidowy.
• Obniża poziom cholesterolu 
• Wyciągi alkoholowe szałwii działają silnie przeciwpotne, dlatego często stosuje się ją przy nadmiernej potliwości różnego pochodzenia.
• Jest stosowana do płukania jamy ustnej i gardła jako środek przeciwzapalny i bakteriobójczy (Przeczytaj: Zioła o działaniu przeciwzapalnym)
• W medycynie ludowej stosowana w leczeniu kaszlu i przeziębienia 
• Żucie liści wzmacnia dziąsła i leczy paradontozę 
• Ma dobroczynny wpływ na mózg, poprawia pamięć i koncentrację.
• Liść szałwii wchodzi w skład proszku i tytoniu przeciwastmatycznego używanych w stanach duszności spowodowanych skurczem oskrzeli i w dychawicy oskrzelowej u osób starszych.
• Zioło łączone z chorobami kobiecymi, ma działanie podobne do hormonów kobiecych, dlatego warto ją pić w okresie menopauzy, ponieważ łagodzi potliwość oraz uderzenia gorąca.
• Ponadto szałwię stosuje się w leczeniu bolesnych miesiączek 
• Wyciągi wodne polecane są w zapaleniu i świądzie sromu oraz przy upławach 
• Niekiedy szałwia bywa stosowana jako środek zmniejszający ilość pokarmu u matek karmiących 
• Okłady z szałwii, skropione octem stosuje się przy zwichnięciach, naciągnięciach ścięgien i stłuczeniach 
• Zewnętrznie szałwię stosuje się przy zapaleniu skóry, czyrakach, ropniach, oparzeniach I stopnia, oraz trudno gojących się ranach.
• W postaci maści na ukąszenia owadów.

Szałwia lekarska działanie niepożądane

Ze względu na właściwości ściągające herbatka z szałwii wywołuje czasami suchość i podrażnienia błon śluzowych jamy ustnej. Ponadto preparaty zawierające szałwię mogą obniżyć wchłanianie żelaza oraz wapnia. Duże dawki szałwii przyjmowane przez dłuższy czas doustnie mogą powodować nudności, wymioty oraz otępienie, drgawki, a nawet utratę przytomności. Co ważne przy długim stosowaniu wyciągów alkoholowych z szałwii lub olejku mogą wystąpić kurcze padaczkowe.

Czy szałwia jest bezpieczna dla każdego?

Szałwia  jak każda roślina stosowana w celach leczniczych ma pewne przeciwwskazania do stosowania. Ponieważ zawiera tujon, który w nadmiarze może być szkodliwy, nie zaleca się jej stosowania w dużych ilościach.

Przeciwwskazaniem do stosowania szałwii są:

• ostry nieżyt żołądka
• ciąża- ze względu na działanie poronne
• epilepsja
• laktacja 
• nowotwory o podłożu estrogennym 

Przeczytaj więcej o roślinach, których należy unikać w ciąży >>tutaj<<

Jak stosować szałwię lekarską?

Szałwię można stosować w postaci naparów lub wyciągów alkoholowych. Przy czym te drugie będą wykazywały większą aktywność. Przy wielu dolegliwościach dobrze jest łączyć szałwię z innymi ziołami:

• przy dolegliwościach żołądkowych można dodać rumianek, rumianek rzymski lub wiązówkę błotną
• aby wyregulować cykl menstruacyjny dobrze jest połączyć szałwię z malwa czarną, korzeniem lukrecji czy szyszkami chmielu

Pamiętaj, aby w razie wątpliwości skonsultować się z osobą wykwalifikowaną.