Wartość odżywcza

Kiełki to bogactwo związków odżywczych. We wszystkich gatunkach skiełkowanych nasion znajduje się pełen zestaw witamin (m.in. witaminy A, B, C, E, H,) oraz minerałów ( duże ilości wapnia, żelaza, siarki, magnezu, potasu, cynku, selenu, chromu i litu). Dodatkowo, oprócz witamin i pierwiastków śladowych możemy w nich znaleźć wiele aminokwasów (np. w skiełkowanych nasionach lucerny odnajdziemy wszystkie aminokwasy egzogenne). Kiełki to także skarbnica węglowodanów (według danych literaturowych zawierają przeciętnie 1,6 razy więcej błonnika niż wyjściowe nasiona i tłuszczów (np. kiełki soi zawierają od 19,4 do 22,8% tłuszczu w suchej masie). Również bogate są w duże ilości niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych. W żywych zarodkach odnajdziemy także wartościowe enzymy, chlorofil, substancje smakowe, zapachowe, związki aktywujące enzymy trawienne, jak również saponiny, fitohormony i flawonoidy. Skiełkowane nasiona są również bogate w naturalne przeciwutleniacze jak beta-karoten.

Jakie korzyści daje spożywanie kiełków?

Spożywając skiełkowane nasiona sprzyjamy odbudowie flory bakteryjnej w jelitach. Włączenie skiełkowanych nasion do diety korzystnie wpływa na nasz organizm. m.in. dzięki zawartości enzymów pełniących ważną rolę w procesie wchłaniania składników odżywczych w przewodzie pokarmowym. Ponadto kiełki wspomagają procesy trawienne, wzmagając produkcję kwasów żołądkowych. Dalej dzięki zawartości wielu minerałów kiełki przyczyniają się do zmniejszenia ciśnienia krwi, doprowadza do obniżenia krzepliwości, zmniejszając ryzyko wystąpienia miażdżycy, zawału serca czy udaru mózgu. Kiełki mogą pokryć dzienne zapotrzebowanie na witaminę C, stąd też wspomagają układ odpornościowy i chronią przed infekcjami. Kiełki soczewicy to świetne źródło kwasu foliowego. Spożywanie skiełkowanych nasion zbóż korzystnie wpływa na włosy, skórę i paznokcie. Spożywanie kiełków zaleca się osobom z anemią, są one źródłem chlorofilu, który pomaga zwalczyć niedokrwistość. Kiełki warto włączyć do diety przy problemach trawiennych.

Czy warto samemu robić kiełki?

W sklepach mamy duży wybór kiełków z różnych roślin. Jednak zdecydowanie lepiej samemu wyhodować kiełki. Te sklepowe mogą mieć niską wartość odżywczą, bo nie wiadomo jak długo i w jakich warunkach były przechowywane. Ponadto sklepowe kiełki z racji iż są pakowane w plastikowe pojemniczki mogą zawierać szkodliwe dla naszego zdrowia zarodniki pleśni.

Jak samemu wyhodować kiełki?

Po pierwsze bardzo ważny jest wybór odpowiednich nasion. Nie stosuje się nigdy nasion zakupionych w sklepach ogrodniczych dostępnych w torebkach, przeznaczonych do siewu, ponieważ są one przeznaczone tylko do uprawy gruntowej, a przede wszystkim mogą zawierać środki konserwujące, zaprawę czy też szkodliwe chemiczne środki ochrony roślin. Najlepsze do domowej uprawy są czyste, organiczne nasiona z przeznaczeniem na kiełki. Warto przy tym wspomnieć, iż kiełki uprawiane na parapecie – przy pełnym dostępie promieni słonecznych zyskują gorzki smak, dlatego też najodpowiedniejsze miejsce do ich uprawy to mało naświetlone miejsce z umiarkowaną temperaturą (18-21°C). Rarytas będzie gotowy zwykle już po 2-7 dniach, w zależności od typu kiełków (np. 3cm długości – kiełki rzodkiewki, 1cm soi, 3-5cm lucerny). Poza tym, ciekawostką jest fakt, że podczas kiełkowania nasion można w stosunkowo łatwy sposób manipulować zawartością odżywczych substancji obecnych w młodych pędach.
Kiełki rzeżuchy, rzodkiewki, lucerny i lnu nie wymagają wcześniejszego moczenia, więc można nasiona wysypać na talerzyku wyłożonym ligniną i regularnie zraszamy nasiona, aby zbytnio nie wyschły. Pozostałe nasiona płuczemy i moczymy w letniej wodzie od 3 do 12 godzin, po czym odcedzamy i wysypujemy do naczynia lub specjalnego pojemnika do uprawy kiełek. Nasiona zraszamy lub płuczemy 2 razy dziennie zachowując w ten sposób ich odpowiednią wilgotność.

Gotowe młode pędy po osuszeniu można przechowywać w lodówce około 7 dni.