Barwniki syntetyczne w żywności

Barwniki syntetyczne stosuje się w żywności ponieważ wykazują one szeroką gamę kolorystyczną, są bardziej wydajne niż barwniki naturalne ze względu na duże stężenie substancji barwiącej, a ponadto charakteryzują się wysoką czystością barwy. Ich niewątpliwą zaletą jest to, że mają standardową moc barwienia i są łatwiejsze w użyciu. Są także znacznie tańsze w produkcji, a surowce do ich syntezy są łatwo dostępne.
Barwnikami syntetycznymi nie wolno barwić: napojów bezalkoholowych, koncentratów napojów w proszku, naturalnych i syntetycznych substancji aromatycznych oraz wina, piwa, koniaku, winiaku, rumu i araku, przetworów mleczarskich, lodów, przetworów owocowych i warzywnych, przetworów mącznych i piekarskich, koncentratów spożywczych (z wyjątkiem koncentratów deserów w proszku), tłuszczów, octu, musztardy, majonezów i sosów sałatkowych.

Barwniki syntetyczne- działanie niepożądane

Szkodliwe działanie barwników może wynikać z przemian tych związków pod wpływem czynników fizycznych oraz ich interakcji ze składnikami naturalnie występującymi w produktach spożywczych.
W procesie syntezy barwników syntetycznych stosuje się jako katalizatory lub w innych celach sole i tlenki ołowiu, miedzi, selenu, chromu. Zanieczyszczenia tymi związkami mogą wpływać na szkodliwość barwników, dlatego ustala się max. dopuszczalne ilości zanieczyszczeń w barwnikach. Substraty wykorzystywane do otrzymywania barwników również wykazują działanie rakotwórcze, mogą powodować alergie, dychawicę oskrzelową, choroby pęcherza czy egzemę.

Do objawów toksycznego działania syntetycznych barwników u zwierząt laboratoryjnych można zaliczyć: powiększenie nerek, uszkodzenia mięśni, przebarwienia skóry, osłabienie wzroku, niedokrwistość oraz uczulenia.