E 120 Karmina

Barwnik E 120, czyli karmina występuje pod innymi nazwami i oznaczeniami: Koszenila, karmina prawdziwa, czerwień karminowa, kwas karminowy, naturalna czerwień 4

Właściwości fizyczne: Substancją barwiącą jest ekstrakt kwasu karminowego. Jest to naturalny barwnik rozpuszczalny w wodzie, który może mieć postać cieczy lub czerwono-brunatnego proszku.  Koszenila jest barwnikiem odpornym na działanie temperatury i światła. W zależności od pH środowiska koszenila przyjmuje różną barwę. W roztworach kwaśnych jest pomarańczowa, w lekko kwaśnych i obojętnych czerwona, a w zasadowych- fioletowa. W pH poniżej 3,5 barwnik traci swoje właściwości i wytrąca się w postaci czarnego osadu.

Otrzymywanie: Karmina jest pozyskiwana z kilku rodzajów owadów: czerwców kaktusowych, czerwców amerykańskich, keres, czerwców polskich.

Czerwony pigment stanowi ok. 25% suchej masy owadów. Po ich wysuszeniu owadów ekstrahuje się barwnik, którym jest głównie kwas karminowy. Do ekstrakcji wykorzystuje się wrzącą wodę z dodatkiem amoniaku lub wodorowęglanu. Na rynku można znaleźć dwa rodzaje koszenili: ekstrakt z koszenili, w którym ok. 20% to kwas karminowy, oznaczony symbolem E120 (ii) oraz koszenili bardziej oczyszczona oznaczona symbolem E 120(i). Gotowy kwas karminowy często łączy się z solami glinu lub wapnia otrzymując karminy. Są to związki dużo bardziej trwałe niż sam kwas.

Historia: Karmina jest barwnikiem, który stosowali Majowie i Aztekowie. Ceny koszenili były wówczas porównywalne od cen złota. Po odkryciu Ameryki Hiszpanie zaczęli eksport tego barwnika, ponieważ miał lepszy kolor i był bardziej trwały od barwników stosowanych w Europie. Karminą barwiono szaty biskupów czy marynarki żołnierzy brytyjskich, a Meksyk był jedynym importerem karminy przez długi czas. Dopiero w XIX wieku hodowlę owadów przeniesiono na Wyspy Kararyjskie i stamtąd eksportowano barwnik. Rozwój produkcji przetworzonej produkcji sprawił, że zaczęto poszukiwać nowych barwników. Wówczas zaczęto do żywności dodawać koszenilę, która miała wiele zalet- była barwnikiem naturalnym, odpornym na działanie wielu czynników. Z czasem, kiedy zaczęto odkrywać nowe barwniki, ze względów ekonomicznych wycofano się ze stosowania karminy. Jednak obecnie wraca się do tego barwnika, ze względu na to, że jest to barwnik naturalny i jest uważany za bezpieczny, choć jego pozyskiwanie budzi wiele kontrowersji.

Dzienne spożycie: 5 mg/kg m. c.