Arbuz trochę historii

Uprawy arbuzów istniały w starożytnym Egipcie, u Hebrajczyków, Arabów i Berberów. Wiadomo, że owc ten był spożywaniy na terenach obecniej Libii wiele wieków temu. Świadczą o tym znalezione  w jednym grobowców nasiona kawoan podatowane na 5 tyś lat. Według legend arbuz miał pochodzić z nasienia boga Seta. Roślinę wykorzystywano w starożytnym Egipcie do leczenia drżenia palców, zaparć oraz  wypędzania demonów. Egipcjanie wykorzystywali te owoce jako pokarm, surowiec do wyrobu napojów, a nawet leków. Jedli prażone lub solone nasiona arbuzów.O dużym znaczeniu rośliny dla starożytnych egipcjan może świadczyć fakt, że jego rysunki były umieszczane w grobowcach faraonów. Nie bez przyczynyn malowano kawony na ścianach grobowców. Miałby bowiem one zapewnić zmarłym pożywienie w życiu pozagrobowym.

W Grecji i Rzymie arbuzy stosowano początkowo głównie w celach leczniczych, ponieważ aż do II w n. e. rzadko je uprawiano i były stosunkowo drogie. 

Arbuz od dawna był uprawiany  w Chinach i Indiach. Z kolei do Azji Mniejszej i Środkowej dotarł w X wieku. W Europie pojawił się wiek później, wraz z Mongołami, którzy próbowali podbić wschodnią część Europy. Jego uprawa rozpowszechniała się dość szybko na Starym Kontynencie, choć jakość owoców pozostawiała wiele do życzenia. Smaczne owoce pojawiły się dopiero, gdy roślina zawędrowała do Ameryki Północnej, tam udoskonalono uprawę i wyhodowano naprawdę duże, smaczne owoce. 

Arbuz w Tradycyjnej Medycynie Chińskiej

W Medycynie Chińskiej arbuzy spożywa się, aby zapobiegać letnim upałom, które charakteryzują się nadmiernym poceniem się, wzmożonym pragnieniem, podwyższoną temperaturą, skąpym moczem, drażliwością i złością. Ponadto arbuzy zwiększają przepływ moczu i oczyszczają nerki.