Pietruszka- surowiec

Surowcem leczniczym są korzenie, liście, owoce i nasiona.

Trochę historii

 Pietruszka była znana i uprawiana już w III w p.n.e. Stosowali ją Egipcjanie, znana też była w starożytnej Grecji i Rzymie. Pisali o niej Hipokrates i Dioskurydes. Według greckich mitów pietruszka wyrosła z krwi herosa Amfiaraosa- uczestnika wyprawy przeciwko Tebom. Stąd też pietruszka jest dla Greków symbolem śmierci i sławy.

Przez Rzymian roślina była uważana za świętą. Miała dodawać siły i poprawiać refleks. Stosowano ją wówczas jako dekorację potraw i środek aromatyzujący.

Wraz z rozwojem Imperium Rzymskiego pietruszka rozprzestrzeniła się na tereny Hiszpanii, Francji i Niemczech, a dopiero później dotarła do Słowian. Pietruszka była tak popularną rośliną, że Karol Wielki zalecał jej uprawę w zielnikach.

W średniowieczu pietruszka była sadzona jako roślina ogrodowa. Słynny Paracelsus stosował ją w leczeniu kamicy moczanowej.

 Pisał o niej Syreniusz jako środku oczyszczającym z flegmy, wypędzającym glisty z organizmu oraz stosowanym na zatrzymanie miesiączkowania.

Korzeń pietruszki- wartość odżywcza

W korzeniu pietruszki znajdują się niewielkie ilości olejku eterycznego, którego głównym składnikiem jest apiol. To także źródło flawonoidów, furanokumaryn czy związków poliacetylynowych. Korzeń pietruszki dostarcza witaminy z grupy B oraz prowitaminę A. Warzywo to jest  bogate mikro i makroelementów takie jak: żelazo, wapń, magnez, potas, mangan.