Tematy na blogu

Orzech włoski- własciowści

Orzechy włoskie są określane mianem super żywności, ponieważ są bogate w kwasy n-3, kwas alfa- liponowy i błonnik. Orzechy włoskie są uznawane za najzdrowsze orzechy na świecie. Już garstka tych orzechów dostarcza 2 razy więcej przeciwutleniaczy niże inne dowolne orzechy.

Orzech włoski- systematyka

Rząd: Bukowce
Rodzina: Orzechowate
Rodzaj: Orzech

 

Orzech- nazewnictwo

Łacińska: Juglans Regia
Angielska: Walnut
Niemiecka: Walnuss
Polskie nazwy: Orzech wołoski, orzech grecki

 

Orzech włoski- występowanie

Pierwotnie orzech włoski występował w lasach na Bałkanach oraz na terenach Azji i Południowo- Wschodniej Europy oraz Chin. Spotykany także w Ameryce Pn. Obecnie zasięg orzecha obejmuje tereny od Grecji po Kaukaz, Azję Mniejszą, Iran, Afganistan, Azję Środkową, aż do Himalajów i Chin Zachodnich.
W Europie Środkowej największe uprawy orzecha występują w krajach południowych.

 

Orzech włoski- surowiec

Surowcem stosowanym w zielarstwie są liście, kora, owoc i łupina.

Orzech włoski- trochę historii

W Grecji orzech włoski zaczął się rozprzestrzeniać, po sprowadzeniu z Persji, gdzie znane były dwie odmiany „persikam ” i „basilikon”. Dzięki kupcom greckim orzech dotarł do Rusi, a później także do Rzymu i dalszych prowincji Imperium Rzymskiego. Do Chin orzech dotarł z Tybetu w II stuleciu p.n.e.
Orzech włoski znany był i ceniony w starogreckiej i rzymskiej medycynie. Pierwszy opis budowy i biologicznych cech orzecha zawdzięczamy Teofrstowi z Eresos. Pisał o nim także Wergiliusz oraz Pliniusz Stary, który znał już kilka odmian drzewa, a który był przekonany, że cień drzewa ujemnie wpływa na zdrowie człowieka i rozwój innych roślin.

W Polsce orzech spotykany był w czasach wczesnopiastowskich. Przywędrował do naszego kraju z Bałkanów przez rumuńską Wołoszczyznę, stąd też jego nazwa- orzech wołowski. Jednak jak głosi legenda pierwsze orzechy miały dotrzeć do Polski w XII w, a przywiózł je ze sobą z Rzymu dominikanin św. Jacek z rycerskiego rodu Odrowążów. Orzechy te zostały zasadzone na ziemi sandomierskiej, gdzie dominikanie mieli swój klasztor. Drzewo przyjęło się znakomicie i szybko zostało sadzone przez miejscowych, która nazwała je jackami.

W XV wieku owoce orzecha były cennym surowcem, z którego wyrabiano olej jadalny i wyrabiano farby olejne. Wytłoki gotowane z cynamonem dawały pożywną zupę, a odwar z liści stosowano przy zatruciach rtęcią.
W czasie I wojny światowej, ze względu na duże zapotrzebowanie na drewno orzecha, które służyło, do produkcji kolb muszkietów, wycięto w Europie prawie wszystkie drzewa.

 

Orzech włoski- wartość odżywcza

Orzechy są produktem bardzo kalorycznym, gdyż ok. 45-75% stanowią w nich tłuszcze. Znajduje się w nich największa zawartość nienasyconych kwasów tłuszczowych w porównaniu z innymi orzechami. Dlatego już 20 orzechów zaspokaja dzienne zapotrzebowanie na tłuszcze. Ponad to orzechy zawierają 10-20% białka oraz substancje bezazotowe. Ponadto owoce są bogate w cały zestaw witamin, minerały i kwas elagowy.
Jednym z najważniejszych związków biologicznie aktywnych zawartych w orzechu jest juglon. Co ważne on występuje tylko w świeżym surowcu (liście i naowocna), podczas suszenia ulega rozkładowi.

Liście orzecha zawierają garbniki elagowe, juglon, flawonoidy, kwasy organiczne, terpeny, karotenoidy. W świeżych liściach znajduje się również dużo witaminy C.
Zielona łupina jest bogatsza w garbniki, związki chinowe i witaminę niż liście.  Zawiera także dużo jodu.

                          ORZECH WŁOSKI- DZIAŁANIE LECZNICZE


Działanie lecznicze liści orzecha jest związane w dużej mierze z zawartością tani. Surowiec wykazuje działanie przeciwzapalne, ściągające, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, ściągające i przeciwbiegunkowe. Owoce mają duże znaczenie jako środek dietetyczny i źródło kwasów nienasyconych w diecie.
W medycynie ludowej z liści i oleju sporządzano mazidła stosowane w leczeniu ran i owrzodzeń skórnych, egzem, opryszczki czy grzybicy. Zewnętrznie preparaty z orzecha stosuje się w nadmiernej potliwości stóp oraz żylakach.

  • Ze względu na właściwości ściągające napar z liści orzecha pomaga przy dolegliwościach jelitowo- żołądkowych.
  • Napary z liści i naowocni podaje się przy bolesnych wzdęciach, zatruciach pokarmowych, owrzodzeniu jelita grubego, a także jako środek przeciw glistom ludzkim.
  • Wyciągi wykazują działanie przeciwbiegunkowe, zwłaszcza u małych dzieci.
  • Wyciągi z orzecha hamują także drobne krwawienia z przewodu pokarmowego, a podawane doustnie obniżają poziom cukru we krwi.
  • Nalewka z niedojrzałych owoców pomaga przy silnych bólach żołądka i bólach wątrobowych
  • Liście orzecha włoskiego stosuje się, aby poprawić krążenie żylne i limfatyczne.
  • Orzechy zmniejszają ryzyko chorób serca, chronią naczynia krwionośne.
  • Liście i owocna orzecha hamują krwawienia z uszkodzonych naczyń włosowatych, posiadają także zdolność czyszczenia krwi.
  • Dzięki zawartości kwasu foliowego i witaminy B6 orzechy wydłużają długość życia czerwonych krwinek i wpływają na ich prawidłową produkcję.
  • Dzięki dużej zawartości argininy orzechy chronią przed rozwojem choroby wieńcowej, rozszerzają naczynia krwionośne, dzięki czemu zwiększają przepływ krwi oraz obniżają ciśnienie krwi.
  • Kwas foliowy zawarty w orzechach chroni przed nadmiernym wzrostem homocysteiny, która jest prekursorem chorób układu sercowo- naczyniowego.
  • Orzechy zmniejszają lepkość krwi i chronią przed powstawaniem zakrzepów. 
  • Odwar z liści i łupin stosuje się w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła, dziąseł i migdałków. Jest także pomocny przy anginie.
  • Dzięki dużej zawartości NNKT orzechy korzystnie wpływają na odporność
  • Orzechy są doskonałym źródłem manganu, który korzystnie wpływa na nasz mózg i komórki nerwowe 
  • Miąższ orzecha jest bogatym źródłem neurotransmitera serotoniny, która odpowiada za dobry nastrój, powoduje uczucie sytości oraz ułatwia zasypianie.
  • Orzechy działają odtruwająco na organizm. Wodne wyciągi z liści zobojętniają i usuwają szkodliwe produkty przemiany materii z organizmu.
  • Preparaty z orzecha wykorzystuje się jako środek zapobiegający nadmiernej potliwości, zwłaszcza stóp.
  • Wyciągi z liści stosuje się w zapaleniach sromu i pochwy z upławami. Odwar z liści stosuje się także przy nadmiernej laktacji.
  • Odwar z liści i łupin orzecha stosuje się do przemywania i w formie okładów przy trądziku, liszajach i oparzeniach.
  • Wywary z orzecha są stosowane przeciwko wszom i pluskwą.
  • Juglon zawarty w liściach stosuje się w postaci maści lub wodno-alkoholowej nalewki w formie kompresów na grzybicę skóry.

 

Orzech włoski- objawy niepożądane

Ogólnie nie stwierdzono szkodliwego działania orzecha włoskiego na organizm ludzki, jednak preparaty z orzecha włoskiego stosowane w dużych ilościach mogą powodować nudności i zaparcia.

  • Orzechy włoskie mogą powodować alergię.
  • Juglon podejrzewa się o działanie mutagenne, dlatego tez ogranicza się zastosowanie preparatów z orzecha do użytku wewnętrznego (nie dotyczy to orzechów, które juglonu nie zawierają)

 

Orzech włoski przeciwwskazania

  • Osoby uczulone na jodynę nie powinny stosować nalewek z orzecha włoskiego 
  • Zewnętrznie nie stosować na rany otwarte i duże, uszkodzone powierzchnie skóry 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Polecane blogi i strony

Źródła

  1. Ballaun M.; Domowe kuracje od A do Z cz.2; Wydawnictwo JOT Jolanta Orłowska, Kielce, str. 22- 25
  2. Czikow P., Łaptiew J.; Rośliny lecznicze bogate w witaminy; Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1987, str. 254-256
  3. Górnicka J.; Biblioteka zdrowia- leki z ogrodu; Agencja Wydawnicza Jerzy Mostowski, Warszawa 2012, str.107-108
  4. Gumowska I.; Ziółka i my; Wydawnictwo PTTK „Kraj”, Warszawa 1983, str. 201-202
  5. Karpov S., Chmielewska W.; Dieta surowa, która jest…smaczna!; Złotemyśli.pl, str. 123
  6. Kraczkowska S.; Zioła i rośliny lecznicze; PZWL Wydawnictwa Lekarskie, Warszawa, str. 44-46
  7. Kolhmunzer S.; Farmakognozja- podręcznik dla studentów farmacji; Wyd. V, PZWL, 1998, str. 252
  8. Kuźniewski E., Augustyn- Puziewicz J.; Przewodnik ziołolecznictwa ludowego, wyd. II, PWN, Warszawa- Wrocław 1986, str. 62-63, 93, 126, 176
  9. Lim T. K.; Edible medicinal and non-medicinal plants; Vol. 3, Fruits; Springer 2021, str. 60-74
  10. Leśnicka M.; Zielska, zioła i ziółka; Tower Press, Gdańsk 2000, str. 84-85
  11. Mroczek J. R.; Królewski orzech włoski; Panacea nr 3 (32), 2010, str. 28-29
  12. Olechnowicz- Stępień W., Lamer- Zarawska E.; Rośliny lecznicze stosowane u dzieci; PZWL, Warszawa 1992, str. 127
  13. Ożarowski A.; Ziołolecznictwo- poradnik dla lekarzy; PZWL, wyd. III, Warszawa 1982, str. 167-168
  14. Senderski M.E.; Prawie wszystko o ziołach i ziołolecznictwie; Mateusz E. Senderski, Podkowa Leśna 2016, str.465-466
  15. Skarżyński A., Zioła czynią cuda; Agencja wydawnicza Comes, Warszawa 1994, str. 131-134
  16. Tyszyńska- Kownacka D., Starek T.; Zioła w polskim domu; Wyd. Watra, Warszawa 1987, str. 158-161
  17. Wyk E. B., Wink M.; Rośliny lecznicze świata, ilustrowany przewodnik; MedPharm Polska 2008, str. 183

Newsletter

O Blogu

Blog Naturalne zdrowie powstał kilka lat temu i ma on charakter informacyjny. Wszystkie wiadomości o zastosowaniu i właściwościach ziół oraz dietetyce i ziołolecznictwie zbieram w różnych książkach i na stronach internetowych. 

#zioła #zastosowanieziół #ziołolecznictwo #dietetyka #zdroweodżywianie #przyprawy #roslinylecznicze

Musisz wiedzieć

Informacje zamieszczone na stronie internetowej nie stanowią profesjonalnej porady medycznej ani instrukcji użycia. W żadnym wypadku treści zamieszczone na stronie internetowej nie mogą zastąpić konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.