Trochę historii

Znana nam dzisiaj kalarepa to najprawdopodobniej krzyżówka dwóch roślin- jednej pochodzącej z Europy i drugiej pochodzącej ze środkowej Azji. Odmiana azjatycka dotarła do Europy prawdopodobnie wraz z wodzem Hunów w V w. n. e. Owa krzyżówka prawdopodobnie powędrowała szlakiem jedwabnym do Chin, gdzie bardzo szybko doceniono jej właściwości odżywcze i zdrowotne. W zasadzie nie wiadomo kiedy i gdzie doszło do skrzyżowania tych dwóch odmian.

Rzymianie znali na pewno odmianę europejską kalarepy i nazywali ją kapustą pompejską. Inne źródła podają, że kalarepa była uprawiana przez starożytnych rzymian, którzy karmili nią niewolników i pospólstwo, aby dodać im siły do pracy. Roślina ta rosła także w ogrodzie Karola Wielkiego

Po raz pierwszy o znanej nam dzisiaj odmianie kalarepy wspomniał europejski botanik w pierwszej połowie XVI w. Wiadomo, że w XVIII wieku była powszechnie uprawiana w Europie.

Do Polski kalarepa dotarła w XIX w. ze Szwajcarii i Austrii. Uprawiana była głównie na wsiach ponieważ miała uzupełnić niedobory witamin po zimie. Na naszych ziemiach kalarepa jednak nie zyskała wielu zwolenników. Dużo bardziej popularna stała się w innych krajach Bałtyckich.

Kalarepa w medycynie ludowej

Na Litwie od dawna stosowano odwary z liści i korzeni w leczeniu kaszlu, astmy, gruźlicy i schorzeń wątroby.

W medycynie chińskiej kalarepę stosuje się w usuwaniu zastoju i zakrzepów krwi oraz w leczeniu niestrawności, miażdżycy, cukrzycy. To także środek podawany przy zatruciach alkoholowych i narkotykowych.

Kalarepa- wartość odżywcza

Liście kalarepy zawierają to głównie źródło białka, chlorofilu, witamin oraz minerałów (żelaza, fosforu,. sodu i potasu)

Sama kalarepa zwiera niewielkie ilości olejku eterycznego, którego głównymi składnikami są związki siarki. Ponadto warzywo dostarcza błonnik i aminokwasy. Jak większość roślin z rodziny kapustowatych kalarepa zawiera glukozynolany. Ponadto to doskonałe źródło większości witamin oraz minerałów. Fioletowa odmiana kalarepy zawiera także antocyjany.