- Zioła na zaparcia
Zioła na zaparcia- kiedy należy po nie sięgnąć
Zaparcia objawiają się brakiem wypróżnień przez dłużej niż 3 dni, charakteryzują się trudnością w oddawaniu stolców, które są często twarde i suche. Bardzo często zaparcia wynikają z błędów dietetycznych, a ich przyczyną jest niedostateczna objętość stolca i zbyt mała wilgotność mas kałowych w jelicie grubym.
Czy od razu powinniśmy sięgnąć po zioła na zaparcia?
Pierwsza rzecz jaką powinniśmy zrobić przy zaparciach to zmiana diety. Należy wprowadzić więcej błonnika, a mniej białka. Zaleca się spożywanie większych ilości owoców, warzyw, kasz oraz otrębów. Pomocne mogą okazać się figi, śliwki i daktyle. Powinno się także pić więcej wody i napojów niezawierających kofeiny. Przy zaparciach dobrze jest zwiększyć aktywność fizyczną. Jeżeli zmiana diety i zwiększenie aktywności nie pomaga, wówczas można sięgnąć po środki przeczyszczające, jednak należy to zrobić bardzo ostrożnie.
Do środków przeczyszczających należą surowce roślinne zawierające antrazwiązki.
Środki te najczęściej przyjmuje się na noc, a po kilku godzinach następuje wypróżnienie.
Stosując środki przeczyszczające warto pamiętać, że przyjmowane zbyt często lub w zbyt dużych dawkach mogą powodować zaburzenia wodno-elektrolitowe, zespół jelita leniwego, niedobory witamin spowodowane zaburzeniem wchłaniania.
Zioła na zaparcia:
- Rzewień (łac. Rheum) – jako surowiec stosuje się kilka gatunków rzewienia. Surowiec zawiera około 2,5 % antrazwiązków, głównie reiny, a także garbniki i pektyny, które wykazują działanie przeciwbiegunkowe. Dlatego efekt jest zależny od dawki- jeżeli przyjmuje się małe dawki (0,1- 0,3 g) surowiec działa ściągająco i jest stosowany w zapaleniu błony śluzowej, niestrawności i łagodnych biegunkach. Większe dawki (1-4 g) dają łagodny efekt przeczyszczający. Działa również bakteriobójczo i ściągająco. Przy stosowaniu preparatów z rzewienia może pojawić się czerwone zabarwienie moczu.
- Kruszyna (łac. Rhamnus frangula) – surowcem jest kora kruszyny. Antrachinony zawarte w surowcu są bardzo silne i dlatego korę kruszyny, przed spożyciem powinno się przechowywać przez 1 rok. Świeża kora kruszyny może powodować wymioty i skurcze. Surowiec działa nieco słabiej od senesu lub alony. Dłuższe stosowanie kory kruszyny nie wywołuje przyzwyczajenia. Jako lek o łagodnym działaniu jest stosowana głównie w przewlekłym zaparciu na tle atonii jelit. Surowiec jest chętnie stosowany w pediatrii.
- Senes (łac. Senne) – jako surowiec na przeczyszczenie stosuje się strąki senesu i suszone liście dwóch różnych gatunków senesu, które zawierają sennozydy A, B, C i D drażnią jelito grube. Senes jest najczęściej stosowany w postaci herbatek z lici lub gotowych preparatów na przeczyszczenie. Przy stosowaniu preparatów z senesu może pojawić się czerwone zabarwienie moczu. Działanie występuje po 6- 8 godzinach od chwili podania
- Szakłak amerykański (łac. Rhamnus purshiana)- działa dość łagodnie, pobudza wydzielanie żółci i soków trawiennych oraz wspomaga perystaltykę jelit.
- Aloes (łac. Aloe) – surowcem jest tzw. alona, czyli substancja pozyskiwana najczęściej z aloesu barbadoskiego. Alona ma gorzki smak i najczęściej jest stosowana w postaci tabletek. Ze wszystkich środków przeczyszczających alona najsilniej drażni zakończenia nerwowe błony śluzowej jelita grubego, powoduje przekrwienia i wzmaga kurczliwość mięśni w obrębie miednicy małej. Dlatego należy stosować ją bardzo ostrożnie
- Olej rycynowy (łac. Ricinus communis) – jest otrzymywany z nasion rącznika pospolitego. Olej ten pod wpływem enzymów trzustki powoduje podrażnienie błony śluzowej jelit i wzmaga ich perystaltykę. Dopuszczalna dawka oleju to 1-2 łyżki stołowe. Większe dawki mogą powodować nudności, wymioty, ból brzucha. Wypróżnienie następuje po około 6 godzinach.
Działanie przeczyszczające wykazują także owoce czarnego bzu, ziele tysięcznika, lnicy, kwiaty kocanki i siemię lniane.
Carper J.; Żywność Twój cudowny lek; Hannah publishing LTD, str. 127
Ożarowski A.; Ziołolecznictwo poradnik dla lekarzy; PZWL wyd. III, Warszawa 1982, str. 285- 286
Poprzęcki W.; Ziołolecznictwo; Spółdzielcza Agencja Reklamowa SPAR, 1989, str. 38
Schulz V., Hänsel R., Blumenthal M., Tyler V. E.; Rational phytotherapy, a reference guide for physicans and pharmacists; Springer- Verlag, Berlin 2004, str. 267- 280
Struczyński J.; Zaparcie (obstipatio); Panacea nr. 3(4), 2003, str. 14-15
- Podobne artykuły
