Tematy na blogu

Menu




Alona

Z czego otrzymuje się alone?

Alona jest stężałym sokiem roślin kilku gatunków aloesu, najczęściej otrzymuje się z: Aloë ferox, Aloë africana, Aloë barbadensis. Wymienione gatunki aloesów rosną w terenach górskich i stepowych. Mają charakter sukulentów o dużych, mięsistych liściach, obfitujących w sok.

Aloes drzewiasty

Aloes drzewiasty to roślina należąca do sukulentów. Z liści aloesu pozyskuje się alonę, która ma zastosowanie jako środek przeczyszczajacy
Czytaj więcej »

Aloes zwyczajny

Facebook Instagram Youtube Envelope Tematy na blogu Aloes zwyczajny Systematyka Rząd: SzparagowceRodzina: ZłotogłowowateRodzaj: Aloes Nazwy Łacińska: Aloë vera, Aloe barbadensisAngielska: AloePolskie nazwy: wcześniak, doktor, aloes barbadoski,
Czytaj więcej »

Historia

Alona była stosowana w starożytności przez Arabów. To dzięki nim trafiła do Europy, a jej popularność wzrosła dzięki Albertowi Magnusowi. Wówczas w Europie można było spotkać najróżniejsze odmiany alony- zależne od pochodzenia surowca, sposobu suszenia i transportu. Alona pochodząca z południowej Afryki była przewożona w skórach zwierzęcych, turecka alona była transportowana w beczkach, Indyjska w skorupach żółwi i tykwach. Najlepsza pod względem właściwości leczniczych była alona pochodząca z Syrii.

Jeszcze w drugiej połowie XVIII wieku alone jako środek przeczyszczający zalecał ksiądz Krzysztof Kluk.

 

Jak otrzymuje się alone?

Metody pozyskiwania soku są bardzo różne. Ogólnie pozyskiwanie alony polega na wydobyciu soku z odciętych liści i jego zagęszczeniu. Zagęszczenie soku odbywa się przez ogrzewanie lub odparowanie na słońcu. Obecnie stosuje się suszenie rozpyłowe. Po szybkim odparowaniu i oziębieniu uzyskuje się czarną, gładką masę (alona lśniąca). Jeżeli sok jest suszony na słońcu, a wcześniej sfermentowany otrzymuje się matową ciemnożółtą albo czekoladowobrązową masę.

 

Jak wygląda alona?

Cechy zewnętrzne alony są różne i zależą od pochodzenia surowca i sposobu jego przygotowania.  Na ogół są to nieregularne, ostrokanciaste bryłki barwie ciemnozielonej, brunatnej lub niemal czarnej, zwykle pokryte zielonym pyłem. Zapach alony jest specyficzny, smak gorzki.

 

Właściwości fizyczne alony

Alona częściowo rozpuszcza się w zimnej wodzie, w gorącej tworzy mętny roztwór, z którego po oziębieniu wypada żywica aloesowa nie rozpuszczalna w wodzie.

 

Co zawiera alona?

Alona zawiera antrazwiązki w postaci antraglikozydów. Głównym składnikiem czynnym jest aloina, ponadto występują aloinozydy A i B oraz inne pochodne antronu.

Surowiec farmakopealny powinien zawierać 4% związków antronowych w przeliczeniu na aloinę.

 

Zastosowanie alony

Alona ma gorzki smak i najczęściej jest stosowana w postaci tabletek. Ze wszystkich środków przeczyszczających alona najsilniej drażni zakończenia nerwowe błony śluzowej jelita grubego, powoduje przekrwienia i wzmaga kurczliwość mięśni w obrębie miednicy małej.

W medycynie chińskiej alona ma funkcje oczyszczające organizmu, wspomaganie pracy wątroby. To także środek przeciwpasożytniczy. Może być stosowana jako środek na zaparcia, bóle głowy. Zapaleniem wątroby, drgawki u dzieci wywołane strachem, pasożyty i grzybice.

Alona jest silnym środkiem przeczyszczającym, ze względu na właściwości antraglikozydów.

Działanie przeczyszczające aloesu następuje po około 8-12 godzinach od chwili podania. Zalecana dawka alony wynosi 0,05- 0,5 g zależnie od wieku

 

Działanie uboczne

  • Jej większe dawki powodują przekrwienie narządów
  • Może wzmagać krwawienia miesiączkowe, powodować poronienia oraz przedwczesny poród

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Literatura

  1. Kohlmünzer; Farmakognozja, podręcznik dla studentów farmacji; PZWL, Warszawa 1977r, str.156-158
  2. G.B. Motta; Lecznicze rośliny Biblii, tajemnice zdrowotne Pisma Świętego; Wyd. Esprit, Kraków 2016, str. 27-31
  3. red. B. Arnal-Schnebelen, P. Goetz, M. Paris; Lecznicze dary natury, 200 uzdrawiających zioł; Reader’s Digest; Warszawa, str. 28
  4. pod red.doc. dra hab. A. Ożarowskiego; Zielarstwo poradnik dla lekarzy; PZWL Warszawa 1982, str. 285-286
  5. Liu, Z. Wang, J. Zhang; Dietary Chinese herbs, chemistry pharmacology and clinical evidence; Springer-Velage, Wien 2015, str. 277- 285

Newsletter

  • Instagram




  • Facebook




Najczęściej szukane

Zdrowie • Naturalne • Ziołolecznictwo • Naturalne preparaty • Zioła • Właściwości ziół • Owoce • Warzywa • Kosmetyki • Przyprawy • Jak wyleczyć • Domowe leczenie • Zdrowotne • Zielarstwo • Sklep • Właściwości lecznicze • Naturalne leczenie • Sklep zielarski • Poradnik • Blog o zdrowiu • Ebook • suplementy diety • zdrowie • przyprawy • herbatki ziołowe • mięta • rumianek • skrzyp polny • melisa • herbata miętowa • właściwości ziół • leczenie ziołami • magia ziół

Musisz wiedzieć

Informacje zamieszczone na stronie internetowej nie stanowią profesjonalnej porady medycznej ani instrukcji użycia. W żadnym wypadku treści zamieszczone na stronie internetowej nie mogą zastąpić konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.

Na skróty

  • O nas
  • Polityka prywatności
  • Współpraca