- Bylica pospolita- łac. Artemisia Vulgaris
Bylica -systematyka
Rodzina: Astrowate
Rodzaj: Bylica
Gatunek: Bylica pospolita
Bylica pospolita nazewnictwo
Nazwa łacińska: Artemisia Vulgaris
Nazwa angielska: Mugwort
Nazwa niemiecka: Beifuss
Polskie nazwy ludowe: bylica dzika, bylnik, torchon, bylica gęsie ziele, dziki piołun, bielica pospolita, beleca, ziele świętego Jana, bylica biała,
Bylica pospolita -występowanie
Bylica pospolita występuje niemal w całej Europie z wyjątkiem krańców południowych. Roślina ta jest spotykana na znacznych obszarach Azji, Afryki Północnej i Ameryki Północnej. Jest to najbardziej liczny gatunek bylicy, który rozprzestrzenił na całym świecie. Jest to roślina pospolita, która nie rośnie tylko na piaskach i bagnach.
W Polsce rośnie najczęściej na brzegach pól uprawnych, przydrożach, w rowach, na przychaciach i nieużytkach, a także w zbożach ozimych, w sadach i ogrodach. Przez rolników bylica jest uważana za chwast, zwłaszcza zbóż i kukurydzy.
Bylica pospolita surowiec
Surowcem przyprawowym i leczniczym są liście i ziele bylicy. Surowcem leczniczym w medycynie ludowej jest także korzeń. Roślinę stosuje się w postaci naparów, proszku, wyciągów, nalewek i syropów.
Bylica- dawkowanie
2 g wysuszonego ziela 2-3 razy na dobę
Bylica pospolita- trochę historii
Bylica pospolita była wykorzystywana jako roślina obrzędowa przez starożytnych Egipcjan i Greków. Plemiona indoeuropejskie Indów, Irańczyków, Celtów i Bałtów uważały bylicę za roślinę magiczną. Znało ja także amerykańskie plemię Siuksów.
Nie wiadomo, do końca czy Dioskurydes i Galen znali to zioło. W dziełach Dioskurydesa można znaleźć dwa różne opisy rośliny nazwanej artemisa. Niemniej antyczni pisarze podkreślali, że bylica ma duże znaczenie w leczeniu schorzeń kobiecych oraz wywołuje miesiączkę i oczyszcza macicę.
Pliniusz Starszy podaje, że ziele bylicy chroni przed różnymi chorobami oraz truciznami jadowitych zwierząt. Ponadto w Rzymie wierzono, że bylica warzona w winie przeciwdziała nadmiernej dawce opium. Rzymscy centurioni wkładali ziele bylicy w sandały, aby utrzymać stopy w dobrej kondycji.
Roślina ta była znana arabskim lekarzom, którzy zalecali bylice na bóle głowy.
Co zawiera bylica pospolita?
Korzenie bylicy są źródłem cukrów i inuliny, zawierają także śluzy, żywice, trójterpeny, niewielkie ilości tłuszczów oraz ślady olejku eterycznego. Korzeń w przeciwieństwie do ziela nie zawiera substancji gorzkich.
Ziele bylicy zawdzięcza swoje właściwości gorzkim laktonom seskwiterpenowym. Ponadto surowiec zawiera kwasy organiczne, garbniki, kumaryny, sole potasu, witaminy A, B, C. Aromatyczny zapach bylicy jest związany z obecnością olejku eterycznego, którego głównym składnikiem jest kamfen, cyneol, borneol i tujon.
Pamiętaj, że informacje tu zawarte nie są poradą lekarską i mają charakter czysto informacyjny. Stosując zioła na własną rękę najlepiej poradzić się u dobrego lekarza lub zielarza.
Bylica pospolita- działanie lecznicze
Wskazania do stosowania wg Komisji E dla bylicy pospolitej to: zaburzenia trawienia i czynności żołądkowo- jelitowych jak niedokwaśność, upośledzenie trawienia, biegunki, zaparcia.
Wyciągi z ziela bylicy pospolitej działają żółciopędnie, rozkurczowo, moczopędnie, wzmacniajaco, przeciwzapalnie, odkażająco, wykrztuśnie, trawiennie, pobudzają apetyt, regulują wypróżnienia, pobudzają krwawienie miesiączkowe, działają tonizująco na naczynia krwionośne. Bylica jest uznawana za ziele o właściwościach stymulujących i lekko tonizujących.
Zastosowanie ziela bylicy leczeniu
- Bylica jest stosowana jako lek trawienny i żołądkowy
- Usprawnia trawienie (zwłaszcza tłuszczu)
- Znajduje zastosowanie w leczeniu niedokwaśności, wzdęć, bóli epigastrycznych, niedostatecznego wydzielania żółci oraz jej zastóju na tle atonicznym lub skurczowym
- Zioło jest polecane dla rekonwalescentów z utrudnionym przyswajaniem składników, ponieważ ułatwia przyswajanie składników pokarmowych
- W większych ilościach bylica pospolita działa toksycznie na glisty jelitowe i owsiki.
- Ziele bylicy działa wzmacniająco i często stosuje się je przy wyczerpaniu chorobowym
- Ziele bylicy stosuje się przy chorobach nerwowych, padaczce, histerii
- Preparaty z bylicy stosuje się w leczeniu neurastenii, nerwobóli
- Roślina działa moczopędnie i pomaga przy kamicy moczowej
- Zioło to od dawna jest nazywane zielem kobiecym pobudza menstruację. reguluje cykl
- Bylica pospolita jest zalecana w okresie menopauzy- napar z ziela pomaga poradzić sobie z nocnymi potami
- Napar z ziela bylicy stosuje się pomocniczo w leczeniu reumatyzmu
- Zewnętrznie napar z bylicy lub świeży sok stosuje się do leczenia stanów zapalnych błon śluzowych, ran i owrzodzeń
- Nasiadówki z ziela bylicy są stosowane w medycynie ludowej przy hemoroidach
Zastosowanie korzenia bylicy
- Korzeń bylicy pomaga na bóle neurogenne
- Dzięki działaniu rozkurczowemu ma zastosowanie w stanach skurczowych mięśni przewodu moczowego
- Wykazuje działanie uspokajające
- Jest to znany lek w leczeniu epilepsji
- Korzenie stosowane są w bólach spowodowanych stanem skurczowym jelit (kolkach)
- Korzeń bylicy działa wzmacniająco i rozkurczowo na drogi żółciowe, dzięki czemu ułatwia przepływ żółci do dwunastnicy.
Bylica pospolita w homeopatii
Ziele bylicy jest stosowane w homeopatii przy padaczce, gruźliczym zapaleniu opon mózgowych i różnych chorobach kobiecych.
Bylica pospolita- działanie niepożądane
- Przetwory z bylicy pospolitej mogą nadmiernie pobudzać krwawienia miesiączkowe
- Spożywanie bylicy w dużych dawkach może być toksyczne
- Roślina może powodować poronienia
- Może wywołać alergię kontaktową objawiająca się zapaleniem spojówek oraz wysypką
Przeciwwskazania do stosowania bylicy pospolitej
- Nie należy stosować bylicy w czasie ciąży, ponieważ może wywoływać skurcze
- Ostry nieżyt żołądka i jelit
- Ostre zapalenie wyrostka robaczkowego
- Okres miesiączkowania
- Nadwrażliwość na rośliny z rodziny Asteraceae
Arnal-Schnebelen B., Goetz P., Paris M.; Lecznicze dary natury, 200 uzdrawiających ziół; Reader’s Digest; Warszawa 2004, str. 48
Halarewicz A.; Atlas ziół, kulinarne wykorzystanie roślin dziko rosnących; Wyd. SBM Sp. z o. o., Warszawa 2015, str 32-33
Heepen G. H.; Hormony pod kontrolą dzięki sprawdzanym metodom naturalnym; Wyd. Jedność, Kielce 2015r., str. 61- 62
Lamer- Zarawska E., Kowal- Gierczak B., Niedworok J.; Fitoterapia i leki roślinne; Wydawnictwo Lekarskie PZWL 2012, str. 298- 299
Olechnowicz- Stępień W., Lamer- Zarawska E.; Rośliny lecznicze stosowane u dzieci; PZWL, Warszawa 1992, str. 77
Ożarowski A., Jaroniewski W., Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie; Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, Warszawa 1989 str. 119-120
Pajor W. J.; Mała encyklopedia przypraw, smaków i ziołolecznictwa; Wyd. Tempus Plus S.C., Kraków 1998r., str. 65-66
Rapieklo P., Waryszko-Chmielewska E.; Pyłek bylicy; Alergia, Astma, Immunologia, 1999, 4 (3) str. 139-142
Sarwa A. J.; Wielka encyklopedia roślin leczniczych, występowanie, zawartość, działanie i zastosowanie 1726 roślin, Wydawnictwo Armoryka 2013, str. 289- 297
Senderski M. E.; Prawie wszystko o ziołach i ziołolecznictwie; Mateusz E. Senderski, Podkowa Leśna 2016, str.228-229
Tobyn G., Denham A., Whitelegg M.; Herbal Tradition 2000 years of medicinal plant knowledge; Elsevier, Londyn 2011, str.123-134
Wasilewska G.; Polskie zioła lecznicze i uzdrawiające; Wydawnictwo RM 2015, str 50-51
Wyk B.-E., Wink M.; Rośliny lecznicze świata, ilustrowany przewodnik; MedPharm Polska, 2008, str. 57
- Podobne artykuły
