Zioła na suchy kaszel

• Prawoślaz lekarski (Althlea officinalis)– zawiera śluzy, które pokrywają błony śluzowe, tworząc warstwę ochronną. Dlatego prawoślaz ułatwia regenerację, łagodzi stany zapalne i wspomaga nagromadzone zanieczyszczenia. Preparaty z prawoślazu upłynniają zalegającą wydzielinę i ułatwiają je wydalanie, łagodzą podrażnienia błon śluzowych i działają lekko przeciwzapalnie. Prawoślaz jest zalecany w nieżytach górnych dróg oddechowych, ostrym i suchym kaszlu, chrypce, podrażnieniach, zapaleniu gardła i krtani, a także w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy.

• Sosna zwyczajna (Pinus silvestris) – pomaga w oczyszczaniu oskrzeli z zalegającej wydzieliny, zwiększając ilość śluzu obecnego w drogach oddechowych. Syropy z pędów sosny są zalecane na początku infekcji szczególnie dzieciom i osobom starszym. Można także wykorzystać olejek sosnowy w formie inhalacji, który świetnie odkazi drogi oddechowe.

• Pierwiosnek lekarski (Primula officinalis) jest stosowany w infekcjach gardła, krtani oraz przy suchym i męczącym kaszlu. Pierwiosnek upłunnia zalegający śluz pobudzając odruch kaszlu. Surowiec ponadto działa napotnie. Znalazł zastosowanie także w leczeniu gruźlicy płuc i pylicy.

• Babka lancetowata (Plantago lancelota)- łagodzi stan zapalny gardła, przekrwienie błon śluzowych i nadmierną przepuszczalność naczyń krwionośnych, a także działa bakteriostatycznie. Dodatkowo rozkurcza mięsnie dróg oddechowych, zwiększając wydzielanie interferonu. Liść babki jest często stosowany w nieżytach górnych dróg oddechowych, najczęściej jako składnik syropów.

• Tymianek pospolity (Thymus vulgaris) – działa wykrztuśnie, pobudzając ruch rzęsek nabłonka górnych dróg oddechowych, wzmaga sekrecję rzadkiego śluzu, rozrzedza zgęstniałą wydzielinę zalegającą na ściankach gardła i krtani, działa lekko rozkurczowo na mięśnie gładkie dróg oddechowych. Surowiec działa także przeciwbakteryjnie, przeciwgrzybiczo i słabo przeciwskurczowo. Ziele tymianku zaleca się w nieżytach gardła, krtani, oskrzeli, a także przy krztuścu oraz chrypce. Z ziela tymianku sporządza się głównie syropy, tabletki do ssania, a także płukanki do gardła. Olejek tymiankowy można stosować w formie inhalacji lub jako dodatek do kąpieli, gdyż unoszący się para wodna z olejkiem odkaża drogi oddechowe. Tymianek stosuje się w formie naparu przyjmowanego do 3 razy dziennie.

• Koper włoski (Foeniculum vulgare) – olejek zawarty w koprze działa wykrztuśnie, zmniejsza napięcie mięśni gładkich oraz silnie pobudza wydzielanie śluzu w górnych drogach oddechowych, zwłaszcza w gardle i tchawicy. Usprawnia pracę nabłonka rzęskowego, ułatwia odkrztuszanie oraz przyspiesza ruch nabłonków migdałkowych. Działa przeciwbakteryjnie. Jest łagodnym środkiem wykrztuśnymi. Jest zalecany w głównie w pediatrii jako środek wykrztuśny. Napar z owoców z dodatkiem miodu podaje się dzieciom po łyżce ciepłego naparu co 2-3 godziny.

• Biedrzeniec anyż (Pimpinella anisum) – olejki zawarte w anyżku pobudzają czynność wydzielniczą błon śluzowych dróg oddechowych i nasilają aktywność ruchową nabłonka rzęskowego, natomiast działając bezpośrednio na błonę śluzowa tchawicy i oskrzeli surowiec wzmaga wydzielanie wydzieliny oskrzelowej i rozrzedza ją. W efekcie zalegający płyn ulega upłynnieniu i odkrztuszeniu. Anyż zaleca się w nieżycie oskrzeli przy suchym kaszlu ze skąpą wydzieliną, trudną do usunięcia, również przy zaniku nabłonka rzęskowego. Anyż jest także zalecany małym dzieciom oraz dzieciom starszym i młodzieży w nieżytach gardła i krtani, chrypkach i przejściowej utracie głosu oraz w zapaleniu oskrzeli. Anyż stosuje się w formie naparu z owoców podawanego dzieciom po łyżeczce lub łyżce kilka razy dziennie

• Oman wielki (Inula helenium) – korzeń omanu działa wykrztuśnie i przeciwzapalnie. Pomaga w utrudnionym odkrztuszaniu. Działa także przeciwbakteryjnie. Wyciąg etanolowy z korzenia omanu wchodzi w skład kropli wykrztuśnych Pectosol.