Tematy na blogu

Menu

Por- Allilum porrum

Systematyka

Rząd: Szparagowce
Rodzina: Amarylkowate
Rodzaj: Czosnek

 

Nazwy

Łacińska: Allilum porrum, Allilum ampeloprusum
Angielska: Leek
Niemiecka: Lauch
Polskie nazwy: Pór,

Nazwa łacińska pora- Allilum z celtyckiego oznacza piekący, ostry.

 

Występowanie

Por pochodzi prawdopodobnie ze wschodnich rejonów Morza Śródziemnego. Nie występuje w stanie dzikim.

 

Por- odmiany

Por należy do roślin z rodzaju Allilum. Rodzaj ten obejmuje ponad 500 gatunków. Poszczególne odmiany różnią się czasem uprawy, długością i kształtem oraz barwą liści, długością łodygi rzekomą. Dana odmiana będzie inaczej wykorzystywana w przetwórstwie, poszczególne odmiany mają także inny smak i sposób przechowywania.

Zasadniczo odmiany pora dzieli się na dwie grupy:

  • Odmiany letnie– zalicza się tutaj odmiany wczesne, średniowczesne i średnio późne. Odmiany te mają krótszy okres wegetacji, ich liście są jaśniejsze i mają delikatniejszy smak. Odmiany letnie są wykorzystywane na zaopatrzenie rynku latem oraz jako surowiec dla przemysłu i do przerobu na susz
  • Odmiany zimowe- są to odmiany późne, które mają ciemnozielną barwę liści pokrytą nalotem woskowym oraz z mocno zgrubiałą cebulą i krótszą łodygą rzekomą.

Czosnek Pospolity

Wrz 07, 2018
0

Cebula zwyczajna

Lip 24, 2017
0

Historia

Por był znany i wykorzystywany w starożytności. Cenili go Egipcjanie, Grecy, Rzymianie czy Żydzi.  Roślina jest wymieniana w Biblii jako pokarm, którego brakowało Izraelitom, kiedy opuścili Egipt.

Początkowo por traktowana jako małowartościowe warzywo i stosowano jako dodatek do sałatek. Za czasów panowania Nerona roślina zyskała na popularności. Neron uważał, że por ugotowany z oliwką doskonale wzmacnia głos. Władca ten tak był zafascynowany porem, że zyskał przezwisko „pożeracza porów”.

Hipokrates wykorzystywał por główkowaty w leczeniu wielu schorzeń. Zalecał por kobietom karmiącym, a także chorym na gruźlicę czy nerki. Podawał go wymiotującym krwią. Medyk twierdził, że por świetnie wpływa na płodność, sok z pora rozluźniał ściągnięte macice. Starożytni stosowali utarty z miodem do oczyszczania wrzodów. Por miał wzbudzać miłosne pożądanie oraz sprowadzać sen. Liściasty por miał powstrzymywać krwotoki, zwłaszcza z nosa, napój z pora powstrzymywał nadmierny upływ krwi po poronieniu. Sok z pora stosowano na ukąszenia węży oraz inne rany. Była to także odtrutka na zatrucie grzybami.

Do Polski por trafił za sprawą królowej Bony, która tęskniąc za ojczystą kuchnią sprowadziła do naszego kraju wiele warzyw, w tym właśnie pora.

Por jest narodowym symbolem Walii. Legenda głosi, że św. Dawid kazał wojskom broniącym Walii wpiąć pora w nakrycia głowy, aby walczący mogli odróżnić się od nieprzyjaciół. Do dziś w dniu św. Dawida w Walii stroi się ubrania porem. Współcześni kibice meczów rugby przynoszą ze sobą pory i wymachując nimi dopingując swoją drużynę.

 

Święta Hildegarda


Święta Hildegarda uważała, że por ma pobudzać w człowieku rządze, a spożywany na surowo działa szkodliwie, ponieważ źle wpływa na krew, soki i gnicie.

 

Medycyna ludowa

W dawnej medycynie por był stosowany jako lek na gruźlicę. Często warzywo to było także zalecane przy wszelkiego rodzaju zatruciach, a szczególnie przy zatruciach grzybami czy ołowiem.

 

Por- składniki mineralne

Por swoje działanie zawdzięcza obecności związków siarki- allicyny. Ponadto warzywo zawiera inulinę, kenferol, saponiny. To także źródło wielu witamin i minerałów.

Wartość odżywczag/ 100g
Kalorie24 kcal
Białko1,5
Tłuszcz0,3
Węglowodany11, 15
Błonnik1,8

                      POR- DZIAŁANIE LECZNICZE 

Por:

  • korzystnie wpływa na trawienie, pobudza apetyt, zwiększa przyswajanie pokarmów
  • obniżają poziom cukru we krwi
  • jest źródłem łatwo przyswajalnego żelaza, dlatego jest zalecany przy anemii
  • pozytywnie wpływa na poziom cholesterolu- reguluje stosunek złego cholesterolu do dobrego.
  • zmniejsza krzepliwość krwi
  • poprzez zwiększenie ilości śluzu ma działanie wykrztuśnie,
  • wspomaga odporność i chroni przed infekcjami
  • wspomaga pracę nerek i ma właściwości moczopędne oraz oczyszczające organizm z toksyn
  • podnosi sprawność seksualną mężczyzn i jest zaliczany do afrodyzjaków
  • w formie okładów jest stosowany w leczeniu bólów reumatycznych i artretycznych
  • ma działanie zasadotwórcze
  • pomaga pozbyć się nieświeżego oddechu z ust
  • jest stosowany w zatruciach grzybami oraz ołowiem

Zewnętrznie pora można stosować jako środek na czyraki, hemoroidy, odciski, nagniotki oraz na ukąszenia owadów. Okłady z pora stosuje się na rany, pęknięcia skóry oraz zadrapania.

 

Przeciwwskazania

Pora nie powinny w dużych ilościach spożywać osoby cierpiące na choroby wątroby, zgagę, wrzody czy wzdęcia. Nie zaleca się także, aby pora spożywały kobiety w ciąży.

Powszechnie uważa się, że składniki pora przechodzą do mleka matki i dlatego odradza się spożywania tego warzywa przez kobiety karmiące, ponieważ dziecko może odmówić ssania.

 

Działanie niepożądane

Por może powodować zgagę i wzdęcia, szczególnie w czasie ciąży.

Okład z pora na brodawki i odciski 

  • Por
  • Ocet

Macerować liście pora przez 24 godz. w occie. Na noc przyłożyć okład z pora, nazajutrz zdrapać odcisk i brodawki. W razie potrzeby powtórzyć.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Literatura

  1. http://www.poradnikzdrowie.pl/zywienie/co-jesz/por-wlasciwosci-i-wartosci-odzywcze_43347.html
  2. http://bonavita.pl/por-wlasciwosci-wartosci-odzywcze-i-ciekawostki
  3. http://zdrowokracja.pl/pora-na-pora-bo-to-samo-zdrowie/
  4. http://www.przyprawy-ziola.net/por
  5. http://domowyzielnik.blogspot.com/2013/03/zdrowie-ze-spizarni-por.html
  6. P. Czikow, J. Łaptiew; Rośliny lecznicze bogate w witaminy; Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1987, str. 86-87
  7. A. Miśkowiec; Por- roślina Hipokratesa I Nerona; Panacea nr.1 (54), styczeń- marzec 2016, str. 28-29
  8. P. Hirscher; Leczymy się i gotujemy ze świętą Hildegardą, Instytut Wydawniczy PAX, 2006, str. 10
  9. J. Górnicka; Leki z ogrodu; AWM, Warszawa 2012, str. 85- 86

Dane ze stron: przed 01.12.2019

Newsletter

  • Instagram
  • Facebook

Najczęściej szukane

Zdrowie • Naturalne • Ziołolecznictwo • Naturalne preparaty • Zioła • Właściwości ziół • Owoce • Warzywa • Kosmetyki • Przyprawy • Jak wyleczyć • Domowe leczenie • Zdrowotne • Zielarstwo • Sklep • Właściwości lecznicze • Naturalne leczenie • Sklep zielarski • Poradnik • Blog o zdrowiu • Ebook • suplementy diety • zdrowie • przyprawy • herbatki ziołowe • mięta • rumianek • skrzyp polny • melisa • herbata miętowa • właściwości ziół • leczenie ziołami • magia ziół

Musisz wiedzieć

Informacje zamieszczone na stronie internetowej nie stanowią profesjonalnej porady medycznej ani instrukcji użycia. W żadnym wypadku treści zamieszczone na stronie internetowej nie mogą zastąpić konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.

Na skróty

  • O nas
  • Polityka prywatności
  • Współpraca