Tematy na blogu

Menu

Mięta pieprzowa- Mentha x piperita

Pachnąca, orzeźwiająca- któż z nas nie zna mięty. Mięta pieprzowa to roślina lecznicza stosowana w dolegliwościach układu pokarmowego. Dzięki właściwością chłodzącym jest idealnym napojem na ciepłe dni.

 

Systematyka

Rodzina: Jasnotowate
Rodzaj: Mięta
Gatunek: Mięta pieprzowa

 

Nazwy

Łacińska: Mentha pipera

Angielska: Pepermint

Niemiecka: Pfeffer- Minze

Polskie nazwy: mięta, menta, mięta pieprzna, miatka, miantek, meta, miętkiew, mięta czarna, zioło św. Marii

 

Mięta- występowanie 

Mięta pochodzi z obszaru śródziemnomorskiego i obecnie jest uprawiana w całej Europie, Ameryce Pn., Azji i Afryce.  Mięta pieprzowa Mitcham została wprowadzona do uprawy w XIII w. Powstała w wyniku skrzyżowania odmian mięt rosnących w Anglii – mięty zielonej i mięty nadwodnej.  Odmiana ta w naturze nie występuje.

 

Mięta- odmiany

Znanych jest około 20 gatunków mięty, ale to właśnie mięta pieprzowa tzw. czarna – Mitcham zawiera największą ilość mentolu, dlatego też jest najczęściej stosowana w przemyśle farmaceutycznym, spożywczym i kosmetycznym. Mięta pieprzowa znana jest w dwóch podgatunkach i kilku formach. Bardzo łatwo można pomylić miętę pieprzową z miętą polną (Mentha arvensis) i miętą zieloną (mentha spicta) oraz ich licznymi krzyżówkami.

 

Surowiec

Surowcem stosowanym w lecznictwie są świeże lub suszone liście (Menthae piperitae folium) i ziele mięty pieprzowej (Mentha piperate herba). Z surowca pozyskuje się olejek eteryczny uzyskany przez destylację z parą wodną (Menthae piperotae aethroleum). Z olejku wymraża się mentol, który również ma zastosowanie w lecznictwie.

Dawkowanie wg EMA:

Napar z liści: 4,5- 9 g na dobę, w dawkach podzielonych na 3 porcje

Nalewka: 6-9 ml w dawkach podzielonych na 3 porcje

Dzieci między 4 a 12 rokiem życia napar: 3-5 g

1-5% olejku miętowego w maściach do nosa

 

Mięta- trochę historii

Nazwa mięty pochodzi od łacińskiego słowa mentha lub greckiego słowa mintha. Minte była nimfą, w której zakochał się Hades, zazdrosna małżonka króla podziemi, która przemieniła nimfę w krzak mięty.

W Polsce uprawę mięty pieprzowej rozpoczęto po I wojnie światowej.

 

 

Mięta w medycynie ludowej

Mięta w medycynie ludowej bywa stosowana w leczeniu nieżytów górnych dróg oddechowych i stanach zapalnych błony śluzowej jamy ustnej. Ksiądz Kneipp zalecał miętę jako środek uspokajający w przypadku lekkich depresji i kołatania serca o podłożu nerwicowym.

 

Mięta- składniki mineralne

Głównym składnikiem odpowiedzialnym za działanie mięty jest olejek eteryczny bogaty w mentol. Ponadto olejek miętowy w zależności od gatunku i pochodzenia surowca może zawierać: menton, estry mentolu, felandren, pinen, cyneol, neomentol, izomenton, mentofaron, cyneol, α-pinen, β-pinen, limonen, wiridoflorol. Ziele mięty dostarcza flawonoidy (glikozydy apigeniny, diosmetyny, luteoliny, mentozyd, rutyna, hesperydynya, gardenina D), gorycze, garbniki, kwasy fenolowe: kofeinowy, chlorogenowy, rozmarynowy, Mięta jest również źródłem steroli, karotenoidów i choliny.

MIĘTA DZIAŁANIE LECZNICZE

Liście i ziele mięty:

  • Wykazują działanie uspokajające na układ pokarmowy
  • Działają wiatropędnie i przeciwbakteryjnie
  • Stymulują przewód pokarmowy, łagodzą niestrawność, mdłości, gazy oraz skurcze
  • Są dobrym lekiem dla osób cierpiących na zespół jelita drażliwego
  • Mają zastosowanie w leczeniu kolki
  • Pobudzają czynności wydzielnicze wątroby, co zwiększa ilość wydzielanego soku żołądkowego i żółci
  • Wykazują działanie przeciwwymiotne
  • Są stosowane przy przeziębieniach, szczególnie jeżeli towarzyszy im uciążliwy kaszel, chrypka, suchość w gardle
  • Korzystnie wpływają na układ odpornościowy
  • W formie odwarów stosuje się jako środek odkażający w zapaleniu dziąsła i gardeł
  • Zmniejszają ilość pokarmu u matek karmiących
  • Pobudzają seksualnie i wywołują menstruację
  • Kataplazmy z papki otrzymanej z liści mięty stosuje się przy nerwobólach, półpaścu, zapaleniu nerwu twarzowego oraz w dolegliwościach reumatycznych
  • Stosuje się pomocniczo przy bezsenności, migrenie
  • Zewnętrznie w postaci nacierań i mazideł mają zastosowanie w leczeniu podrażnień skóry, świądu skóry, ospy wietrznej
  • Kąpiele z dodatkiem odwaru z mięty działają odkażająco, chłodząco i pobudzająco
  • Wykazują działanie przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze

 

Mięta- działanie niepożądane

Mięta nasila dolegliwości związane z nadkwaśnością żołądka. Ponadto może zaburzać wchłanianie żelaza. W dużych ilościach mięta może powodować senność i wymioty.

 

Mięta- przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na miętę, olejek miętowy lub mentol
  • Refluksu żołądkowo- przełykowy lub przepuklina rozworu przełykowego
  • Kamienie żółciowe i inne dolegliwości związane z przepływem żółci
  • Mięty i olejku miętowego nie należy podawać niemowlętom, małym dzieciom, oraz kobietom w ciąży. Mentol może powodować u niemowląt duszności.
  • Zaburzenia czynności pęcherzyka żółciowego i nerek.
  • I trymestr ciąży
  • Śpiączka wątrobowa, żylaki przełyku.

Nie rozcieńczonego olejku miętowego nie należy stosować bezpośrednio na skórę.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Literatura

  1. Bremnessy L.; Wielka księga ziół; Wiedza i życie, Warszawa,  str. 94-95
  2. Griffith H. W.; Witaminy, pierwiastki i minerały; Agencja Elipsa, Warszawa 1994r., str. 363
  3. Kania M., Baraniak J., Grys A.; Ziołolecznictwo i zalecenia żywieniowe według świętej Hildegardy z Bingen, cz. II; Postępy fitoterapii 2/2014, str. 104-109
  4. Lamer- Zarawska E., Kowal- Gierczak B., Niedworok J.; Fitoterapia i leki roślinne, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007, str. 300-301
  5. Ożarowskiego A.; Ziołolecznictwo- poradnik dla lekarzy; PZWL wyd. III, Warszawa 1982
  6. Rybak D.; Rośliny lecznicze atlas; Wydawnictwo Arkady, Warszawa 1993, str. 178-179
  7. Senderski M. E.; Prawie wszystko o ziołach i ziołolecznictwie; Mateusz E. Sendesrki, Podkowa Leśna 2016, str. 424-431
  8. Skarżyński A., Zioła czynią cuda; Agencja wydawnicza Comes, Warszawa 1994
  9. Wielka księga ziół; Reader’s digest; Warszawa 2009
  10. Vocka G.; Rośliny lecznicze od A do Z uprawa i pielęgnacja, zbiory i przechowywanie, działanie zdrowotne; Wydawnictwo Klub dla Ciebie, 2005 r., str. 68-69, 131
  11. https://www.ema.europa.eu/en/documents/herbal-monograph/final-community-herbal-monograph-mentha-x-piperita-l-folium_en.pdf (23.06.2020)

 

 

Newsletter

  • Instagram
  • Facebook

Najczęściej szukane

Zdrowie • Naturalne • Ziołolecznictwo • Naturalne preparaty • Zioła • Właściwości ziół • Owoce • Warzywa • Kosmetyki • Przyprawy • Jak wyleczyć • Domowe leczenie • Zdrowotne • Zielarstwo • Sklep • Właściwości lecznicze • Naturalne leczenie • Sklep zielarski • Poradnik • Blog o zdrowiu • Ebook • suplementy diety • zdrowie • przyprawy • herbatki ziołowe • mięta • rumianek • skrzyp polny • melisa • herbata miętowa • właściwości ziół • leczenie ziołami • magia ziół

Musisz wiedzieć

Informacje zamieszczone na stronie internetowej nie stanowią profesjonalnej porady medycznej ani instrukcji użycia. W żadnym wypadku treści zamieszczone na stronie internetowej nie mogą zastąpić konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.

Na skróty

  • O nas
  • Polityka prywatności
  • Współpraca