Tematy na blogu

Menu

Aloes drzewiasty- Aloe arborescens

Systematyka

Rodzina: Złotogłowowate
Rodzaj: Aloes

 

Nazwy

Łacińska: Aloe arborescens
Angielska: Bitter aloe
Niemiecka: Baumartige Aloe
Polskie nazwy: Alojzy, drzewko aloesowe, eliasz, elijos, halena, iliasz, judaszowa smiła laus, olejas, tężnik

 

Występowanie

Aloes pochodzi prawdopodobnie z Południowej Afryki. Ze względu na duże zapotrzebowanie obecnie jest uprawiany głównie w Japonii, Chinach, obu Amerykach oraz w Polsce. Na stanowiskach naturalnych występuje na półwyspie Arabskim i w Indiach, w Afryce Południowej, na Karaibach i na Madagaskarze.

 

Odmiany

Znanych jest 180 gatunków aloesów, występujących na wszystkich kontynentach.

Aloes zwyczajny

Mar 17, 2019
0

Surowiec

Surowcem są świeże liście aloesu (Aloë folium) oraz stężały po wysuszeniu sok z liści, tzw. alona.

Alonę pozyskuje się także z innych gatunków aloesu (Aloe vera, Aloe ferox).

Liście aloesu wykorzystuje się do produkcji wielu przetworów w postaci syropów, płynów, maści, mazideł i wyciągów. Środek może być stosowany zarówno zewnętrznie jak i wewnętrznie.

Historia

Aloes był znany i wykorzystywany w wielu rejonach już 3000 lat p.n.e.  jako środek przeczyszczający. Arabowie przywieźli do Europy aloes w formie stężałego, żółtobrunatnego soku zwanego aloną, która była w świcie arabskim nie tylko środkiem przeczyszczającym, ale wykorzystywano ją także do balsamowania i palenia zwłok, wyrobu kadzideł i trwałych farb. Roślina ta jest wymieniona w papirusie Ebersa. Znali go starożytni Grecy i Rzymianie. Aloes i alona zostały opisane przez Dioskurydesa i Galena.

W XII wieku Albert Wielki przyczynił się do rozpowszechnienia aloesu w Europie Środkowej i Zachodniej.

W XIX wieku o właściwościach rośliny przypomina ksiądz Kneipp, który zaleca stosowanie aloesu w schorzeniach oczu. W tym czasie w lecznictwie stosowano sok ze świeżego aloesu, wodę aloesową, proszek aloesowy.

  

Święta Hildegarda

Święta z Bingen wspomina o aloesie jako leku na owrzodzenia i stany zapalne.

 

Medycyna Ludowa

Aloes w medycynie ludowej uważany jest za środek przeczyszczający, a także stosowany w leczeniu ran, uśmierzający newralgiczne bóle głowy. Proszek stosowano na przeczyszczenie żołądka.

Preparaty z aloesu były także stosowane przy dyfterycie, tyfusie brzusznym, zapaleniu szpiku kostnego, wrzodach, flegmach, początkach katarakty, ropnym zapaleniu spojówek.

 

Składniki mineralne

98% liści aloesu stanowi woda. Ponadto liście aloesu są źródłem antranoidów, kwasów organicznych, białek i polisacharydów o charakterze śluzu. Aloes zawiera witaminy z grupy B oraz minerały: cynk, magnez, miedź, molibden.

Alona otrzymywana z aloesu zwiera: aloina, Alainozydy A i B, aleozyna, aleo-arbonazyd, żywice.

                    DZIAŁANIE LECZNICZE ALOESU

Aloes drzewiasty

  • Jest stosowany w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy
  • Jest skutecznym środkiem na zaparcia
  • Pobudza wydzielanie żółci
  • Jest zalecany przy nieżytach jelita grubego
  • Działania przeciwcukrzycowo
  • Podaje się przy krwawieniach i anemii
  • Poprawia odporność organizmu i działa ogólnie wzmacniająco
  • Jest stosowany w nieżycie błon śluzowych jamy ustnej i gardła, także w przypadku aft
  • Ma zastosowanie w stomatologii, gdzie jest stosowany w leczeniu przyzębicy i zapaleniu dziąseł
  • Stosuje się do przemywań oczu w zapaleniu rogówek i spojówek.
  • Wewnętrznie podaje się przy uporczywych bólach głowy
  • Stosowany wewnętrznie pomaga przy niedomogach miesiączkowania.
  • W formie okładów jest stosowany w zapaleniu sromu lub przez tamponowanie przy zapaleniu pochwy
  • Stosuje się przy nerwobólach i bólach reumatycznych
  • Pomaga w leczeniu trudno gojących się ran, łuszczycy, egzem oraz różnych zmian skórnych spowodowanych infekcjami zarówno bakteryjnymi jak i grzybiczymi

 

Działanie niepożądane

Dawka śmiertelna dla aloesu to 8 g proszku.

  • Długotrwałe przyjmowanie preparatów z aloesem może wywołać niedobór elektrolitów, szczególnie potasu.
  • Duże dawki aloesu mogą powodować poronienia lub przedwczesny poród.
  • Przy dużych dawkach może wystąpić ogólne osłabienie, spowolnienie pulsu, obniżenie temp, ciała.
  • Bardzo duże dawki mogą powodować uszkodzenie wątroby.
  • Alona może powodować przekrwienie okrężnicy oraz narządów miednicy małej.
  • Niewielka ilość antrazwiązków przechodzi do mleka matki, działając na niemowlę przeczyszczająco.

 

Przeciwwskazania

  • Osoby ze skłonnością do opuchlizn nie powinny przyjmować aloesu drzewiastego, ponieważ posiada on właściwości biologicznego stymulatora
  • Alony nie powinny stosować kobiety w ciąży
  • Krwawienia i krwotoki wewnętrzne
  • Powiększona prostata
  • Zapalenie pęcherza moczowego
  • Ostrożnie należy stosować u dzieci

 

 

                               Miód aloesowy

  • Świeży liść aloesu
  • Miód

Odpowiednio zebrany liść aloesu zmiażdżyć i na każde 100 g miazgi dodać 200 g miodu. Całość powoli ogrzewać do wrzenia. Odstawić do następnego dnia, ponownie ogrzewać do wrzenia, przecedzić przez gęste sito do słoika. Miód przechowywać w lodówce. Przyjmować rano na czczo oraz na godzinę przed obiadem po łyżeczce jako środek pobudzający apetyt, przeciw nieżytowy i ogólnie wzmacniający. Jest wskazany dla dzieci, młodzieży i osób starszych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Literatura

  1. Egzotyczne rośliny lecznicze; A. Sadowska, M. Tomczak, J. Rek; Wyd. SGGW-AR, Warszawa 1987, str. 82
  2. Tyszyńska- Kownacka, T. Starek; Zioła w polskim domu; Wyd. Watra, Warszawa 1988, str. 42-44
  3. Ożarowski, W. Jaroniewski; Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie; Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, Warszawa 1989, str. 79-81
  4. Rybak; Rośliny lecznicze atlas; Wyd. Arkady, Warszawa 1993, str. 55-56
  5. Górnicka; Leksykon zdrowia apteka natury; AWM, Kalisz 2005, str. 177-179
  6. Lamer- Zarawska, B. Kowal- Gierczak, J. Niedworok; Fitoterapia i leki roślinne; Wyd. Lekarskie PZWL 2012, str. 216-217
  7. Drozd, E. L. Anuszewska; Działanie immunostymulujące wodnego wyciągu z liści aloesu drzewiastego (Aloe arborescens Mill.); Postępy fitoterapii 1/2014, str.23-24
  8. Pisulewska, J. Andrzejewska, M. Fijołek, A. Halarewicz, M. Maderska; 500 przypraw i ziół leczniczych, charakterystyka, wymagania, porady; Wyd. SBM, Warszawa 2015, str. 4
  9. E. Senderski; Prawie wszystko o ziołach i ziołolecznictwie; Mateusz E. Senderki, Podkowa Leśna 2016, str. 163-166
  10. Aloes (łac. Aloe) – uzdrowiciel po wsze czasy; Zielarz nr. 1 – Styczeń- Luty 2018, str. 10-11

Newsletter

  • Instagram
  • Facebook

Najczęściej szukane

Zdrowie • Naturalne • Ziołolecznictwo • Naturalne preparaty • Zioła • Właściwości ziół • Owoce • Warzywa • Kosmetyki • Przyprawy • Jak wyleczyć • Domowe leczenie • Zdrowotne • Zielarstwo • Sklep • Właściwości lecznicze • Naturalne leczenie • Sklep zielarski • Poradnik • Blog o zdrowiu • Ebook • suplementy diety • zdrowie • przyprawy • herbatki ziołowe • mięta • rumianek • skrzyp polny • melisa • herbata miętowa • właściwości ziół • leczenie ziołami • magia ziół

Musisz wiedzieć

Informacje zamieszczone na stronie internetowej nie stanowią profesjonalnej porady medycznej ani instrukcji użycia. W żadnym wypadku treści zamieszczone na stronie internetowej nie mogą zastąpić konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.

Na skróty

  • O nas
  • Polityka prywatności
  • Współpraca